ฉันไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองเป็นคนขายของ

เป็นเพราะในช่วงเวลาที่มืดมิดที่สุดช่วงหนึ่งในชีวิต กำไลข้อมืออันหนึ่งอยู่เป็นเพื่อนฉันจนกระทั่งฉันพบทางกลับมา

ไม่มีใครรู้ว่าตอนนั้นฉันหลงทางไปไกลแค่ไหน คนที่อยู่ในกระจกดูปกติดี แต่ความว่างเปล่านั้น — มีเพียงฉันเท่านั้นที่รู้ว่ามันลึกซึ้งเพียงใด

ฉันจึงเริ่มศึกษาว่ามีอะไรอยู่ในคริสตัลเหล่านี้ สี ความถี่ ธาตุทั้งห้าในสมัยโบราณ กระแสพลังงานที่มองไม่เห็นที่เคลื่อนผ่านพวกเราทุกคน คริสตัลทุกชิ้นเปรียบเสมือนมีจิตวิญญาณ — รอคอยอย่างเงียบๆ ให้คนที่เหมาะสมมาพบเจอ

กำไลทุกเส้นที่ฉันส่งออกไป ฉันร้อยด้วยตัวเอง ทีละเม็ด

ไม่มีโรงงาน ไม่มีสายการผลิต มีเพียงมือของฉัน และชื่อของคุณอยู่ในใจขณะที่ฉันทำ

ใช่แล้ว — มันต้องใช้เวลาสักหน่อย

แต่ฉันเชื่อมาเสมอว่าสิ่งต่างๆ ที่ตั้งใจไว้สำหรับคุณจริงๆ ไม่ได้มีไว้ให้รีบร้อน

คุณบอกฉันว่าคุณเจ็บตรงไหน แล้วฉันจะหาชิ้นส่วนที่หายไป

หรือฉันใช้วันที่คุณเกิดเพื่อหาเส้นทางที่เป็นของคุณเพียงผู้เดียว

กำไลทุกเส้นที่ฉันทำ ฉันทำเพียงครั้งเดียว

เพราะมีคุณเพียงคนเดียว

การมาพบฉันอาจไม่ใช่เรื่องบังเอิญ